Javaans-Surinaamse welzijnsorganisaties

Nederland kent vele Javaans-Surinaamse welzijnsorganisaties. De meeste ervan werden vlak na de overkomst van de Javaanse Surinamers in Nederland in het midden van de jaren zeventig van de vorige eeuw opgericht. Naast zelforganisaties op gemeentelijk niveau ontstonden er regionale en landelijke koepelorganisaties. Zo werd in 1987 de Stuurgroep Javanen in Nederland opgericht. In enkele belangrijke steden, zoals Rotterdam, Den Haag, Amsterdam, Alkmaar, Utrecht, Den Bosch en Groningen, bestaan belangenorganisaties voor Javaanse Surinamers. Zij zorgden ervoor dat de relatief onbekende Javaans-Surinaamse minderheid in Nederland een gezicht kreeg. Dat ging niet zonder slag of stoot. In sommige steden werd in het begin van de jaren tachtig in demonstraties aandacht gevraagd voor de Javaans-Surinaamse gemeenschap en werd er protest aangetekend tegen het beleid dat ervan uitging Javaanse Surinamers ondergebracht konden worden in Surinaamse zelforganisaties. Volgens de Javaanse Surinamers zouden deze zelforganisaties, die veelal werden gemonopoliseerd door een Creoolse en Hindostaanse welzijnselite, onvoldoende in staat zijn om de belangen van de Javanen te behartigen, omdat zij veelal voorrang gaven aan de belangen van de eigen bevolkingsgroep. Het protest leidde tot de oprichting van de eerste Javaans-Surinaamse welzijns- en belangenorganisaties. In Den Haag was dat Stichting Roekoen Boedi Oetomo (1976), in Rotterdam werd Stichting Setoedjoe Angawe Sentosa opgericht en in Amsterdam startte de welzijnsvereniging Bangsa Jawa.

Bron:
Mingoen, H.K. (2001), ‘Surinaamse Javanen in Nederland: Organisatievorming en maatschappelijke participatie’, ongepubliceerd artikel.